“Even voorstellen, mijn eigen poppen:

‘Vera maakt iedereen blij’

‘Patricia vertedert’

‘Iedereen houdt van Levi’
Een bewoner heeft Vera op schoot en zegt: “Ik vind haar zo lief, ik wil haar wel knuffelen. ‘k Doe het niet hoor want ik ben erg verkouden”
Ik antwoord: “Ik vind het niet erg als u haar knuffelt hoor”
Bewoner: “Maar ik doe het niet, jij bent de mama en dat is heel anders”
Een bewoner heeft 10 minuten met Patricia geknuffeld. Bij het verlaten van de woongroep en uit het zicht van de bewoner hoor ik haar zeggen tegen haar tafelgenoot: “Ik had zo’n leuke ochtend, ik heb de hele ochtend een baby op schoot gehad. De moeder bedankte mij en zei dat ik het zo leuk deed”
Op vrijdagmiddag bezocht ik een bewoner en gaf Vera aan haar, de pop die altijd lacht. Zij is er druk mee. Praat, knuffelt en lacht vriendelijk terug. Dinsdagmiddag daarna kom ik terug en geef haar Levi, de pop die altijd slaapt. Zij zegt: “Ach, je bent nu in diepe slaap, laatst lachte je zo lief naar mij”! Bijzonder dat de herinnering aan de vrijdagmiddag er wel is, inclusief de lachende pop, maar dat er op dinsdagmiddag een andere pop gepresenteerd wordt heeft zij niet door.
Dezelfde bewoner strekt haar armen uit als ze mij met een pop ziet binnenkomen. Ik leg de pop in haar armen en ze geniet duidelijk van het knuffelmoment. Maar ineens zie ik twijfel in haar ogen. Zij kijkt naar mij, naar de pop en weer naar mij. Tot mijn verbazing zegt zij: “Ik heb vroeger toneel gespeeld en ik kan dit spelletje daarom zo goed meespelen”
Wauw, voor mij is het even verwarrend en ik zoek naar de juiste woorden om hierop in te gaan. Ik complimenteer haar met haar acteertalent en zeg dat ik dat niet door had. Daarop ontstaat een bijzonder gesprek over het omgaan met poppen en dat je van een pop die zo levensecht is ook een fijn gevoel kunt krijgen. Ik vertel haar dat ik in het bezit ben van een aantal poppen. Niet om mee te spelen maar ‘voor de sier’. En dat wanneer ik ze zie ik er blij van wordt. Bewoner zegt dat zij dit wel kan begrijpen. We praten nog even door over koetjes en kalfjes. Ondertussen is zij weer gefocust op de pop, ze knuffelt er weer mee en zingt een liedje.
Wanneer ik afscheid neem zegt zij: ‘Zorg je goed voor de baby? Geniet ervan hoor want ze zijn groot voor je het weet’. Haar twijfel was kennelijk net zo snel verdwenen als dat deze opgekomen was!
Op een woongroep zit mevrouw X. aan tafel met een kopje thee. Ik ga bij haar zitten en haal de pop uit de kinderwagen. Zij is duidelijk vertederd door de slapende pop in het roze dekentje. Ineens zegt zij: “het is wel een nakomertje hè” Een hele scherpe opmerking tegen een poppenmoeder van 60+!
Op verzoek van de welzijnsmedewerker bezoek ik mevr. D. Grote activiteiten geven haar te veel prikkels en daarom wil men graag meer focussen op 1 op 1 momenten. Bij binnenkomst zit mevrouw aan tafel te slapen, een onaangeroerde boterham voor zich. De verzorgster waarschuwt mij dat mevrouw vandaag erg agressief reageert, zij is boos. Heel voorzichtig maak ik haar wakker en bij het zien van de pop verschijnt er een grote glimlach! Ik zeg dat ik aan de wandel ben en dat ik graag even bij haar wil zitten om uit te rusten. Zij reageert goed op de pop en vraagt naar de naam en de leeftijd. Ook wil zij de pop wel even vasthouden. Zij praat zachtjes tegen de pop en streelt de kleine vingertjes. Mevrouw begint over de grote boze wereld waar dit kleintje nog geen weet van heeft. Ook haar tafelgenote betrekt zij in de conversatie. De pop draagt truitje van een fluweelachtige stof. Zij zegt dat ze de kleertjes zo lekker zacht vindt. Na ongeveer 20 minuten neem ik afscheid van mevrouw. Zij vraagt of ik nog een keer terugkom. Verdwenen is de agressie!
Met een pop van het Steunfonds bezoek ik een dame die ik al vaker bezocht heb met mijn eigen poppen. Zij wordt er erg blij van en lacht lief naar de pop. Na een tijdje wil ik vertrekken en wanneer ik de pop bij haar weghaal protesteert zij. “Hij mag hier wel een poosje blijven hoor” zegt zij. Dat is precies de bedoeling! Ik spreek met haar af dat zij even op de pop zal passen en ik laat de pop achter bij mevrouw. De zorgmedewerkers werden geïnformeerd over het poppenproject en dit werd goed ontvangen. Ook de dochter van mevrouw heeft positief gereageerd en bedankte voor dit mooie cadeau! Een dag later bezocht mevrouw een activiteit in gezelschap van haar pop!”
